In de raadsvergadering van afgelopen donderdag stond een voorstel op de agenda om een plan van de TU Delft voor 238 studentenwoningen vast te laten stellen door het college i.p.v. de raad, en er ook geen inspraak op te verlenen. De woningen moeten komen aan de oostkant van het weiland bij de Hammenboerderij, tussen de Rotterdamseweg en de Leeghwaterstraat.

Het afwijken van het normale beleid was volgens het college en de TU Delft nodig vanwege de onvoorziene toestroom van internationale studenten – er moet snel gehandeld worden om de woningen nog voor het studiejaar 2008–2009 te kunnen realiseren.

Dat er een tekort aan studentenhuisvesting is in Delft is geen nieuws. Zelfs met de geplande nieuwbouw neemt het tekort toe, en dat weet het college van bestuur van de TU natuurlijk ook al lang. De TU had ook zeker meer kunnen doen dan ze nu doet geloven. Bij de verkoop van haar panden in het noordelijk TU-gebied lijkt er meer rekening gehouden te zijn met de opbrengsten dan met het tekort aan studentewoningen.

Het plan om op deze locatie woningen voor studenten te bouwen speelde overigens begin jaren zeventig al – ook wat dat betreft is het dus geen nieuwe ontwikkeling. Wat wel nieuw is, is dat er voor dit gebeid een voorbereidingsbesluit is genomen en dat in het voorontwerp bestemminsplan voor deze locatie helemaal geen bestemming wonen meer is – iets wat de wethouder in haar verhaal voor het gemak wegliet. Dat het plan er nu op deze manier doorgedrukt wordt heeft waarschijnlijk meer hier mee te maken dan met het toenemend aantal internationale studenten.

Het mag dan om een kortetermijnoplossing gaan, maar het is geen tijdelijke huisvesting. Dus ook wat dat betreft geen reden om minder zorgvuldig te zijn en van de gebruikelijke procedure af te wijken. Zeker ook niet omdat het hier gaat om een locatie naast een monumentale boerderij. Volgens de wethouder was het niet mogelijk om de tijdelijke containerwoningen aan de Leeghwaterstraat waarvan de vergunning eind 2008 verloopt een jaar langer te laten staan. Het plan is uiteindelijk met een minimale meerderheid aangenomen.