Donderdag 30 november stond de verordening Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) op de agenda. Al eerder schreef Jon over onze inbreng(en)

Deze verordening is twee keer behandeld in de commissie WIJZO, daar heeft de SP steeds negatief geadviseerd over de verordening zoals hij voorlag, omdat het volgens ons een stuk socialer kan. Daarom hebben we een motie ingediend om te kiezen voor een andere verordening namelijk die van de CG-Raad (De Chronisch zieken en Gehandicapten Raad). Hier gaat onze voorkeur naar uit omdat deze veel meer WMO gericht is. Deze motie werd niet gesteund door de andere partijen behalve Leefbaar Delft. Er werd gevreesd voor moeilijkheden en “er zou teveel gerepareerd moeten worden”.

Andere partijen hadden al aangegeven deze motie niet te steunen. Daarom hadden we ook een 9-tal amendementen ingediend om deze verordening nog een beetje een sociaal gezicht te geven.

Dit is een deel van mijn inbreng:

Ik ben erg blij dat de wethouder inmiddels al een aantal toezeggingen onze kant op heeft gedaan, en wij kunnen amendement over de huisgenoot vast met gerust hart intrekken.

Dan: de uitzondering op het primaat. Ook hier zijn al een aantal toezeggingen gedaan, maar bijvoorbeeld een primaat op verhuizen is er nog steeds. Stel: je woont ergens al 10 jaar en bent zeer goed bevriend met de buren waar je elke dag langs komt. Als je een aangepaste woning nodig hebt, kan het met zo´n primaat gebeuren dat je moet verhuizen naar een woning die al aangepast is. Met het gevolg dat je de buren bijna niet meer ziet. Dit voorbeeld is om aan te geven dat de primaten in sommige gevallen de zelfredzaamheid en maatschappelijke participatie van mensen inperken, en dat moet niet kunnen. Door de tekst uit het amendement op te nemen, kunnen we dit soort dingen voorkomen. Mensen kunnen dan als hun maatschappelijke participatie bedreigd wordt, een aanvraag voor een uitzondering doen.

Verder willen wij dat een bezoekadres uitgebreid wordt met een logeermogelijkheid. Iemand die in een niet zelfstandige woonruimte woont, moet gewoon bij zijn ouders kunnen logeren.

De “kan” bepaling. Overal staat dat de gemeente dingen kán verstrekken, maar dit is te vrijblijvend. De SP wil dat de gemeente zichzelf verplicht tot zorg. Dit geldt ook voor ons amendement over de compensatieplicht.

Dan wordt in artikel 37 over vervoersvoorzieningen alleen gezegd dat eenzaamheid moet worden voorkomen. Dat is niet genoeg. Particpatie moet ook zoveel mogelijk verbeterd worden.

De amendementen over aantoonbare beperking en rolstoelvoorzieningen lijken misschien kleine puntjes, maar wij willen hiermee zeker stellen dat mensen zorg of voorzieningen mislopen door een verkeerde interpretatie. Ik zou niet weten waarom we deze dingen niet zouden toevoegen.

Dat waren de amendementen. Ik wil de fracties nogmaals verzoeken er goed naar te kijken en onze voorstellen te steunen.

We kregen verschillende verwijten over onze inbreng over dit agenda punt. Zo was er kritiek dat wij “de commissie vergadering aan het over waren doen” van de VVD. Een commissie vergadering kan niks besluiten, en als wij ervoor kiezen om, zoals gevraagd, tijdens die commissie vergadering onze amendementen te behandelen zullen wij dat ook doen tijdens de raadsvergadering want daar worden de besluiten genomen. En daarom stoorde ik me vreselijk aan de uitspraak van de PvdA: ‘Vanavond valt weer eens op, dat sommige fracties alles wat in de commissies al afgekaart is, in de raadszaal nog eens willen overdoen. Je kunt je afvragen met welk doel.’

Het doel lijkt mij duidelijk, en wat er in de commissie al is ‘afgekaart’ blijft voor ons een vraagteken.

Het was jammer om te zien dat er, met name door de collegepartijen, niet of nauwelijks inhoudelijk werd gereageerd op onze voorstellen.

Alle partijen hebben aangegeven dit onderwerp belangrijk te vinden maar willen op de een of andere manier niks doen om deze verordening naar onze mening socialer te maken. Dat komt misschien wel eind 2007. Deze verordening is tot stand gekomen met te weinig invloed van cliënten organisaties, de mensen die hier straks mee te maken krijgen. Er werd niet geluisterd naar de lokale organisaties maar ook niet naar de landelijke overkoepelende organen.

Vooralsnog hebben mensen er niks aan, want nu zitten we vanaf maart 2007 aan deze verordening vast. Wij hopen dat de andere partijen dan wel het belang van een goede en sociale verordening inzien.