Op de agenda van de commissievergadering ruimtelijke ordening van afgelopen donderdag stond de verantwoording van de architectenkeuze voor het stadskantoor. Tijdens de vergadering gaf wethouder Vuijk aan dat het onderwerp niet behandeld kon worden, omdat drie van de vier architecten een kort geding tegen het besluit van het college hebben aangespannen; iets wat bij het college overigens al zo’n twee weken bekend was, en wij uit de krant mochten vernemen.

Ik heb deze mededeling van de wethouder zo begrepen dat de verantwoording, zoals die een paar weken eerder was geschreven en nu op de agenda stond, blijkbaar niet compleet was, want anders hadden we dat stuk – dat inmiddels openbaar was – gewoon kunnen behandelen. Mijn inbreng zou toch geweest zijn dat ik op grond van wat ik had gekregen de selectie niet kon beoordelen, dus dan maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om de wethouder te vragen meteen met een goed stuk te komen wanneer het weer op de agenda staat.

Ook het vervolg van de selectieprocedure zou aanvankelijk besproken worden. Hierin is de inbreng van de raad opnieuw minimaal. Als je als raad ergens niet over beslist, dan word je – zo blijkt uit de magere verantwoording van de architectenkeuze – ook niet op de hoogte gehouden, en kun je het college dus ook niet controleren; nog afgezien ervan dat bij zo’n omvangrijk project de raad sowieso wel wat te zeggen zou mogen hebben. Waarom het college de raad niet bij de procedure heeft willen betrekken mag Joost weten, maar het lijkt ze in ieder geval ook zonder ons gelukt te zijn om het te verprutsen…