Ik schreef eerder over de schriftelijke vragen die ik gesteld had over de controleerbaarheid van het stemmen met stemcomputers. In de beantwoording
geeft het college aan dat het van mening is dat er geen redenen zijn om aan de betrouwbaarheid van stemcomputers te twijfelen: ze voldoen immers aan de landelijke eisen en zijn getest door TNO, en bovendien staat er op “de display van de stemmachine (uitsluitend zichtbaar voor de kiezer) […] aangegeven welke keuze de kiezer heeft gemaakt”. Dat laatste maakt duidelijk dat het college het probleem niet begrijpt, want hoe weet je nu dat wat op het display staat aan het eind van de dag ook zo uit de stemcomputer komt? De werking van de stemcomputer kan op het stembureau onmogelijk worden gecontroleerd.

In Den Haag is minister Nicolai van Bestuurlijke Vernieuwing inmiddels overtuigd dat er wel degelijk een probleem is. In een door SP-kamerlid Ewout Irrgang aangevraagd debat over de betrouwbaarheid van elektronisch stemmen zegde de minister toe dat er een onafhankelijke commissie komt die de betrouwbaarheid en veiligheid van het stemproces via stemcomputers gaat bewaken.

Het college had al aangegen niet terug te willen naar stemmen met papier en potlood en dat dit sowieso niet meer mogelijk was voor de komende verkiezingen. Ook een paper trail levert volgens het college geen verbetering op van de controleerbaarheid – het college zoekt naar nadelen van deze twee oplossingen en de nadelen van het huidige systeem worden gebagatelliseerd. De nieuwe landelijke maatregelen – nog voor 22 movember controle van alle stemmachines en maatregelen tegen de mogelijke schending van het stemgeheim – staan loodrecht op de houding van het college. Als de commissie oordeelt dat het stemmen met stemcomputers niet controleerbaar is dan zal ook het college daar aan moeten geloven, maar het is jammer dat dat voor het college nodig is om het probleem serieus te nemen.