Afgelopen maandag werd in de commissie ruimtelijke ordening verder gepraat over de selectie van architect/ontwerp van het stadskantoor. Het college wilde de wensen en bedenkingen van de raad horen opdat de selectiecommissie dezen kon meewegen in haar oordeel. Maar wat valt er in dit stadium aan wensen en bedenkingen te geven? Het had veel meer voor de hand gelegen de raad het oordeel van de selectiecommissie te laten wegen.

Bij de nu te volgen procedure wordt de raad eerst te vroeg en daarna te laat naar haar mening gevraagd. De vraag is nu in wezen: “We gaan een stadskantoor bouwen; zijn er nog dingen waar we aan moeten denken?” En straks wordt het: “Dit is het geworden; was er nog iemand tegen?” De wensen en bedenkingen kunnen op dit moment weinig anders zijn dan een subjectief oordeel over de ontwerpen en het intrappen van open deuren – dat het gebouw niet mag instorten heb ik niet horen noemen, maar bijvoorbeeld wel dat mensen de ingang moeten kunnen vinden…

De raad had de ontwerpen op basis van beargumenteerde adviezen – met daarin ook meegenomen de kosten, het programma van eisen en de duurzaamheid van het gebouw – moeten kunnen beoordelen en op grond daarvan een beslissing moeten kunnen nemen. Op dit moment een voorkeur uitspreken voor een gebouw is onzin, maar ik ga er ook niet van uit dat het college er echt naar luistert.